لیت شعری أین استقرت بک النوی؟

ای کاش می دانستم کجا قلب ها به ظهورت آرام خواهد گرفت ؟و کدامین ندبه را در خضور سبزت خواهیم خواند؟

جمعه که می شود،به کوچه ی دلتنگی ام می روم همان کوچه ای که سنگفرش خاطراتم است و همیشه هوایش ،

بوی عشق تو را میدهد،کوچه ای که به هوای تونام آن را آدینه گذاشته ام.

و کبوتر های عاشق ، بر فراز آسمانش پرواز می کنند ونام تو را همگام با ابرها بر کرانه ی هستی می نگارند.

امروز آدینه است و من با جام های خالی نیاز وبا کفش های امید آمده ام تا اطمینان درو کنم.واشه هوا بی کسی است

و کوچه پس کوچه هایش بوی غربت می دهد. من از هیاهوی شهر و از چراغ های چشمک زن آن به آدینه پناه آورده ام.

آمده ام تا بگویم اینجا دیگر نه پروانه ها معصوم اندو نه قاصدک ها صادق . آنها هم مولایشان را گم کرده اند.

آمده ام تا سردر آستانه ی پر عظمت تو بگذارم  ومروارید چشمانم را نثار یاس کبود کنم.

امده  ام تا بپرسم :مولای پروانه ها انتطار تا به کی؟

                                                                                                                                                                               معصومه زنگویی ثانی

انتظار فرج، انتظار دست قاهر قدرتمند الهى ملكوتى است كه بايد بيايد و با كمك همين انسانها سيطره‌ى ظلم را از بين ببرد

و حق را غالب كند و عدل را در زندگى مردم حاكم كند و پرچم توحيد را بلند كند؛ انسانها را بنده‌ى واقعى خدا بكند.

بايد براى اين كار آماده بود… انتظار معنايش اين است. انتظار حركت است؛ انتظار سكون نيست؛

انتظار رها كردن و نشستن براى اينكه كار به خودى خود صورت بگيرد، نيست. انتظار حركت است.

انتظار آمادگى است. …انتظار فرج يعنى كمر بسته بودن، آماده بودن،

خود را از همه جهت براى آن هدفى كه امام زمان (عليه الصلاة والسلام) براى آن هدف قيام خواهد كرد، آماده كردن.

آن انقلاب بزرگ تاريخى براى آن هدف انجام خواهد گرفت.

و او عبارت است از ايجاد عدل و داد، زندگى انسانى، زندگى الهى، عبوديت خدا؛ اين معناى انتظار فرج است.

                                                                                                                                           منبع:سایت شمیم ولایت

زندگی سخت است

آسمان تنگ دست و زمین تنگ دل گشته است

و ما اگر بر کوران جهالت ها وغفلت ها با همه سختیهای زندگی، زنده مانده ایم
به همین نسیم حیات است .
گاهی با همه انتظاری که دلهایمان را شقه شقه کرده است، این دنیای پر فریب صد رنگ، چشممان را به خویش میخواند

و دستمان را به خود آلوده میکند یا راه نفوذی به دلمان میابد و ما را در پی خویش فرا میخواند و شیطان نیز که برای همین فریب مهلت گرفته است،

در این میان سر از پا نمیشناسد.

میدانیم ، این انتظار توست که ما را در برابر این دشمن پر زرق و برق نگهدار است، و اگر نبود امید آمدنت، هزار بار در گرداب هلاکت او غرق بودیم،

گشایش کار ما در همین انتظار آمدن توست، آنروز که بهاری شویم و سبز، آنروز که آسمان دلمان ابی باشد، آنروز نسیم انتظار تو بر دلمان وزیده است،

بخدا که همین امید آمدنت حیات جاری در وجود ماست، کی شود که بیایی و لبهای عطشناک زنده بودنمان را به زلال هستی جاریت سیراب کنی …

کی میشود که بیایی تا آسمان هم ببارد و زمین به نور قدومت گشاده و زنده گردد و قلبهای مرده ما نیز روح تازه بیابد …

بیا ای همه هستییم فدای قدمت … بیا که صبر به پایان رسید و عطش فزونی یافت …
کاش میآمدی و کاش ما آماده آمدنت میشدیم کاش بوی بهار در هوا میپیچید کاش پا جای پای تو مینهادیم

و در منش تو سیر میکردیم کاش خدا یاریمان کند از سستی و تنبلی دست برداریم و راه بهار را به خانه دلمان بگشاییم.

کاش خدا لطفی کند و تو بیایی.

                                                                                                                         برگرفته از سایت کلوب

چندگاهیست وقتی می گویم:
«اللهم کل لولیک الحجة بن الحسن»
با آمدن نام دلربایت دلم نمی لرزد

چندگاهیست وقتی می گویم: «صلواتک علیه و علی آبائه »
به یاد مصیبتهای اهل بیتت اشک ماتم نمی ریزم
چندگاهیست وقتی می گویم: «فی هذه الساعة»
دگر به این نمی اندیشم که در این ساعت
کجا منزل گرفته ای

چندگاهیست وقتی میگویم: «و فی کل الساعة»
دلم نمی سوزد که همه ساعاتم ازآن تو نیست

چندگاهیست وقتی می گویم: «ولیا و حافظا»
احساس نمی کنم که سرپرستم، امامم کنار من ایستاده
و قطره های اشکم را به نظاره نشسته است

چندگاهیست وقتی می گویم: «و قائدا وناصرا»
به یاد پیروزی لشکرت،
در میان گریه لبخند بر لبم نقش نمیزند

چندگاهیست وقتی می گویم: «و دلیلا و عینا»
یقین ندارم که تو راهنما و نگهبان منی

چندگاهیست وقتی می گویم: «حتی تسکنه أرضک طوعا»
یقین ندارم که روز حکومت تو بر زمین،
من هم شاهد مدینه فاضله ات باشم

چندگاهیست وقتی می گویم: «و تمتعه فیها طویلا»
به حال آنانی که در زمان طولانی حکومت شیرین تو
طعم عدالت را می چشند غبطه نمی خورم

اما چندگاهیست دعای فرج را چندبار می خوانم

تا هم با آمدن نامت دلم بلرزد، هم اشکم بریزد،
هم در جست و جویت باشم،
هم سرپرستم باشی،

هم به حال مردمان عصر ظهور غبطه بخورم
وهم احساس کنم خدا در
نزدیکی من است…..
و باز هم با شرم
می گویم : اللهم عجل لولیک الفرج

یک سال دیگر هم گذشت
و چشممان به جمال مولای غایبمان روشن نشد…
و چرا بیاید؟ وقتی که اکثریت قریب به اتفاق ما شیعیان
در تمام سال از او غافلیم،
و قلیلی از ما نیز به هنگام مشکلاتمان از او یاد می‏کنیم…
اما آقای ما
به رو سیاهیمان نگاه نکن و به دستهایمان که خالی اند
و به زبانمان نیز گوش مسپار
که گناهکارتر از آن است که تو را با صداقت و اخلاص بخواند،
قلب آن اندک بندگان واقعی خداوند را ببين
که هر روز ـ صبح و شام ـ تو را مي‌خوانند…

                                                                                                                                                          برگرفته از: سایت به سوی ظهور

یک هفته بود کارتهای عروسی روی میز بودند.

هنوز تصمیم نگرفته بود چه کسانی را دعوت کند.

لیست مهمانها و کارهای عروسی ذهنش را پر کرده بود…

برای عروس بسیارمهم بود كه چه كسانی حتما در عروسی اش باشند.

از اينكه داییش سفر بود و به عروسی نمي رسيد دلخور بود…
کاش می آمد …

خيلی از كارت ها مخصوص بودند.

مثلا فلان دوست و فلان فامیل

فلان مدیر …

خود و همسرش کارتها را می بردند

و سفارش هم ميكردند كه حتما تشریف بیاورید

خوشحال میشویم

اگر نیایید دلخور میشوم.

دلش مي خواست عروسی اش بهترين باشد. همه باشند و

حسابی خوش بگذرانند.

همه چیز هم تدارک دیده بود.
آهنگ – گروههای ارکست – وبسیاری چیزها و افراد و وسایل دیگر

آنها حتما بايد باشند، بدون آنها که خوش نمی گذرد.

بهترین تالار شهر را آذین بسته بودند

چند تا از دوستانشان که خوب میرقصند هم

حتما باید باشند تا مجلس گرم شود.

آخر شوخی نبود که- شب عروسی بود…

همان شبی که هزار شب نمیشود.

همان شبی که همه به هم محرمند.

همان شبی که وقتی عروس بله میگوید

به تمام مردان شهر محرم میشود

این را از فیلم هایی که در فضای سبز داخل شهر میگیرند فهمیدم…

همان شبی که فراموش میشود عالم محضر خداست.

اما نه یادم آمد.

این تالار محضر خدا نیست تا می توانید معصیت کنید.

همان شبی که حتی داماد هم آرایش میکند.
همه و همه آمدند

حتی دایی که مسافرت بود همه بودند …

اما …………………

اما کاش امام زمان “عج” هم حضور داشتند.

حق پدری دارد بر ما…

مگر می شود او نباشد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

عروس برایشان كارت دعوت نفرستاده بود،

اما آقا آمده بودند.

اما متاسفانه

به تالار كه رسيدند سر در تالار نوشته بود:

(ورود امام زمان"عج” اكيدا ممنوع!)
آقا دورترها ايستادند  و فرمودند: دخترم عروسيت مبارک!

ولی اي كاش كاری ميكردی تا من هم می توانستم بيایم ….

مگر میشود شب عروسی دختر، پدر نیاید.

(آخر امامان  پدر معنوی ما هستند)

دخترم من آمدم اما …

گوشه ای نشست و دست به دعا برداشت

و برای خوشبختی دختر دعا کرد….

یا صاحب الزمان شرمنده ایم ..

                                                                                                                                                                     برگرفته از: سایت تبیان نت

شخصی از خدا دو چیز خواست:
یک گل و یک پروانه
اما چیزی که به دست آورد،
یک کاکتوس و یک کرم بود!
غمگین شد
باخود اندیشید شاید خداوند من را دوست ندارد و به من توجهی نمی کند.
چند روز گذشت…
ازآن کاکتوس پر از خار،گلی زیبا روییده شده بود.
وآن کرم تبدیل به پروانه ای زیبا شده بود.
اگر چیزی از خدا خواستید و چیز دیگری دریافت کردید،
به او اعتماد کنید.
خارهای امروز گلهای فردایند.